SA LAHAT NG MGA KAPATID NA PATULOY NA SUMUSUBAYBAY SA MGA PAHAYAG NA ITO
Mga mahal na Kaptid,
Una po ay nagpapasalamat po ako sa Panginoong Diyos dahil sa pinagkalooban kayo ng lakas ng loob na magsuri at patuloy na magsuri sa mga kasalukuyang nagaganap ngayon sa Iglesia, hindi para magusyoso lamang, kundi upang malaman ang katotohanan sa likod ng mga kumakalat na bali-balita ukol sa Iglesia at upang magkaroon ng matibay na kapasyahan kung alin nga ba ang totoo na dapat nating panghawakan.
At dahil s amabilis [sic] na daloy ng impormasyon ngayon, lalo na s apamamagitan [sic] ng mga makabong pamamaraan ng komunikasyon, sa pamamagitan ng cellphones, text messaging, emails, social networking sites gaya ng Facebook, Instagram, Twitter at mga katulad nito, lalong naging mahirap malaman kung alin nga ba ang totoo at alin ang gawa-gawa lamang. Maraming mga Kapatid na ngayon lang nakabasa ng mga artikulo na aking inilabas ay nalulungkot, nagtataka, nababagabag, natatakot at may ilan pa nga ang nagagalit sa akin. Dahil dito ay minarapat ko po munang sumulat sa inyo upang bigyang linaw ang mga katanungan ng marami sa lalong ikapapanatag ng inyong damdamin sa patuloy po ninyong pagsusuri sa mga bagay na ito, angmga katanungang ito ay hango na rin mula sa mga mensahe na ipinadala ng maraming mga kapatid:
T. Sino ka ba talaga? Bakit hindi ka magpakilala, kung talagang totoo ang iyong sinasabi ay bakit hindi ka lumantad at bakit ka nagtatago?
S. Sa hindi maiiwasang kadahilanan ay kinakailangan ko po munang magtago sa pangalang Antonio Ramirez Ebangelista, bagamat hindi po ito ang tunay kong pangalan, subalit ang pangalang ito ay hango na rin sa aking tunay na pangalan. Ang dahilan kung bakit kinakailangan ko itong gawin ay dahil sa proteksyon ko at ng mga taong tumutulong sa akin upang ilabas ang katotohanan. Ngayon pa nga lamang po na hindi ako tunay na kilala ay ganun na lamang ang ginagawa nilang pagtugis sa akin, edi lalo na kung inilantad ko ang sarili ko, lalong mahahadlangan nila ako sa aking isinasagawang paghahayag ng katotohanan upang labanan ang katiwalian. Lahat na halos ay ginawa ng Sanggunian upang ipahanap ako. Nagkaroon na ng mga searches sa mga opisina sa Tanggapang Pangkalahatan, maging sa VCO (pasukan ng mga bisita at empleyado na papasok sa Central), inutusan na ang mga Tagapangasiwa sa bawat distrito na magsagawa ng “pagdadalaw” sa mga bahay ng Ministro kung saan titingnan nila ang mga computer, gadgets (laptop, tablet, cellphone) at titingnan kung may facebook o anumang impormasyon tungkol sa akin at mga isinulat ko, inatasan na ang ACTIV (IT Group ng INC) upang ipa-block at i-shutdown lahat ng mga online accounts ko at alamin kung sino talaga ako at kung saan ako matutugis. Nag-utos na sa ilang “piling” mga kapatid na may kakayanan na hanapin at “patahimikin” ako. At ang pinaka-bago sa kasalukuyan, maging ang mga taga-Sanggunian ay “dadalaw” sa iba’t-ibang Lokal sa iba’t-ibang Distrito para “dalawin” daw ang ilang mga Ministro upang magpayo at palakasin ang kalooban, ito na yata ang pinakamalawak na “fishing expedition” nila upang matuntun kung sino nga ako at sinu-sino ang mga Ministro na sumusuporta sa ginagawa namin. Wala namang masama sa gagawin nilang ito, dapat sana ay matagal na nilang ginawa ito upang madalaw naman nila ang mga Ministro na nasa malalayo at abang mga Lokal upang mapalakas ang kanilang kalooban at mabigyan sila ng inspirasyon na makapagpatuloy na maging malakas na katuwang ng Pamamahala sa Iglesia, at hindi sana yung gagawin lang nila ngayon yan para lamang pakiramdaman ang mga Ministrong inaakala nilang ako o kaya ay mga nakikiisa sa isinasagawa kong pagsisiwalat ng katiwalian sa Iglesia. Kaya wala pong sinoman na nakakaalam ng tunay kong pagkatao, kahit ang asawa ko, kahit ang mga anak ko. Upang matiyak ang seguridad ng lahat ng mga kapatid sa isinasagawang paghahayag na ito.
T. Bakit ka namin paniniwalaan? Ministro ka ba? Kung Ministro ka, bakit mo ginagawa ito? Wala ka bang natutunan sa Ministerial ethics?
S. Ako po ay isang ordenadong Ministro. Nagkapalad po ako na maordenahan sa panahon ng Kapatid na Eraño G. Manalo. Sa mahabang panahon ko po sa Ministerio ay nadestino po ako sa malalyong probinsya na isa sa pinakamabiyayang panahon ng aking Ministerio dahil doon ko po naranasan ang tunay na pag-ibig sa mga kapatid, sa karapatan at sa kapakanan ng Iglesia. Napakasarap madestino sa maliliit at malalayong Lokal na kung saan makikita mo at mararamdaman mo kung paano mahalin ng mga Kapatid ang Iglesia. Kung paanong lalakarin nila ang napakalayong distansya, tatawid pa ng dagat o ilog para lamang makasapit sa pagsamba, marami sa kanila ay ang dala lamang ay nakaplastic na sapatos at nakatiklop na damit pansamba, ilang pirasong nilagang saba o kamote para pantwid gutom. Ang mga bagay sana na gagastusin nila para sa sarili nila at sa kanilang sambahayan ay tinitiis nila para lamang mayroon silang ipanghahandog. Hinding hindi ko malilimot ang mga tagpong ito na kung ako lang ang papipiliin ay mas gugustuhin ko pang maibalik na lamang sa probinsya kung saan wala naman silang alam ukol sa mga katiwaliang nagaganap sa Iglesia ngayon, kung saan payapa lamang silang naglilingkod sapagkat sumasampalataya sila na dito sila maliligtas. Subalit mayroon po siguro talagang kinakailangan pa akong gampanan kaya ako napunta sa Central pagkalipas ng ilang panahon kung saan ko ginugol ang malaking bahagi ng buhay ko dito sa isa sa mga maseselang kagawaran sa Tanggapang Pangkalahatan sa Iglesia.
Binabatikos ako ng iba na di daw ba ako natututo ng Ministerial ethics, dahil hindi dapat inilalabas sa publiko ang mga pribadong bagay sa loob ng Ministerio. Ang totoo mga kapatid ay matagal na akong binabagabag ng aking budhi ukol sa mga katiwaliang nasasaksihan ko at nalalaman ko. Subalit dahil na rin sa Ministerial ethics kaya ako nanahimik at pinilit na magsawalang kibo na lamang. Subalit pagkalipas ng anim na taon, sa isang hindi inaasahang pagkakataon ay nakita ko ang paghingi ng saklolo ng Kapatid na Lottie Manalo-Hemedez sa Facebook dahil sa panganib sa kanilang kaligtasan. Ito marahil ang nagbunsod sa akin na simulan ito. Wala naman po akong balak na magsiwalat ng mga bagay na ito. Subalit ng nagcomment ako sa Facebook Wall ng Ka Lottie at mayroong isang kapatid na nagngangalang Iggy Lawrence ang siyang sumagot sa akin ng pabalang at sinabing manahimik na lang ako dahil paglaban daw sa Pamamahala ang ginagawa ko, doon nagsimula ang aming sagutan sa Facebook, at dun din nagsimula ang paglalahad ni Antonio Ebangelista at ang mga artikulong mababasa ninyo ngayon sa website na https://iglesianicristosilentnomore.wordpress.com. Wala na nga po akong balita sa kapatid na iyon, hindi na rin siya nagko-comment sa Facebook, marahil ay pinagbawalan na po siya ng kanilang Pastor o Tagapangasiwa. Kahit papaano ay nais ko sanang magpasalamat sa kaniya dahil kung hindi dahil sa mga maaanghang ninyang komento marahil ay hindi ako nagsimulang maglahad ng mga bagay na nalalaman ko. Sumasampalataya ako na bagamat hindi kami magkapareho ng paninindigan ay kinasangkapan sya ng Ama upang magsimula ang mga paghahayag ng mga katotohanan ukol sa tunay na kalagayan ng Iglesia.
T. Dinisiplina ka ba (tinanggalan ng karapatan bilang Ministro) o kaya ay tiniwalag kaya ka naglalabas ng sama ng loob mo dito sa social media? O baka pakawala ka lamang ng mga kumakaaway sa Iglesia kaya mo ginagawa ang mga ito?
S. Ako po ay isang aktibong Ministro, na ang kahulugan ay hindi po ako natanggalan ng karapatan at lalong hindi po ako tiwalag. Ang totoo, sa mga kasamahan ko sa Ministerio ay madaling mararamdaman ng bumabasa kung ang nagsusulat ay hindi naman talaga kapatid o nagpapanggap lamang na kapatid sapagkat sa mga termino pa lamang ay mahahalata na dahil gaya ng nalalaman ng marami sa atin, iba ang mga terminong ginagamit natin na hindi basta-basta makokopya ng mga nagpapanggap [ganon din naman ang nga nagpapanggap ng mga pari raw o madre raw na umanib sa Iglesia Ni Cristo®. Ang kanilang mga terminolohiya at pananalita ay hindi ang mga salitang ginagamit ng mga tunay na pari o madre. Halatang nagpapanggap lamang sila upang linlangin ang mga Katolikong salat sa kaalaman at mabulid sa kasinungalingan ng mga Ministro ng Iglesia Ni Cristo® na ayon na rin kay G. Antonio Ebangelista ay matagal na niyang bitbit sa kanyang konsensiya at nabababagabag dahil sa katiwalian ng mga Ministro. Mahalata naman sa pananalita!] na kapatid o nagpapanggap na Ministro. Mahahalata din naman sa pananalita ng nagsusulat kung ito ba ay dahil sa nagdaramdam lamang, naghihinanakit, nais na makaganti o kaya ay gumagawa lamang ng mga kinathang kwento na walang katotohanan [Ganyan na ganyang ang mababasa natin sa mga pari raw o madre raw na umanib sa INC™. Halatang may hinanakit at nais na makaganti o kaya ay gumagawa lamang ng mga kinathang kwento na walang katotohahan. Alam niyo pala ito, bakit di niyo siyasatin ng maigi kung ang mga converts niyo ay totoo o hindi?] Bagamat hindi ko po masisisi ang ilan na hindi maniwala na ako ay Ministro at wala rin namang ibang paraan na mapatunayan ko ito ng hindi nailalantad ang tunay kong pagkakakilanlan, subalit hindi ang dapat na maging batayan ng pagiging totoo ng katotohanang sinasabi ko ay ang uri ng pagkatao ko, sapagkata ang katotohanan ay isang katotohanan at mananatiling katotohanan, anoman ang pinagmulan nito.
